French verb conjugation
mériter conjugation
to deserve
mériter means "to deserve" in English. It's a regular -er verb that takes the auxiliary avoir in compound tenses. Below are the full conjugation tables for every tense you'll need from CEFR A1 to C1.
The past participle of mériter is mérité. In the present tense, je mérite; in the passé composé, j'ai mérité.
- Past participle
- Present
- Passé composé
Conjugate mériter in French
Indicatif
Présent (indicative)
| je | mérite |
|---|---|
| tu | mérites |
| il | mérite |
| nous | méritons |
| vous | méritez |
| ils | méritent |
Examples in use
-
Il mérite une récompense.
He deserves a reward.
-
Elle mérite vraiment mieux.
She really deserves better.
Passé composé
| je | ai mérité |
|---|---|
| tu | as mérité |
| il | a mérité |
| nous | avons mérité |
| vous | avez mérité |
| ils | ont mérité |
Imparfait
| je | méritais |
|---|---|
| tu | méritais |
| il | méritait |
| nous | méritions |
| vous | méritiez |
| ils | méritaient |
Plus-que-parfait
| je | avais mérité |
|---|---|
| tu | avais mérité |
| il | avait mérité |
| nous | avions mérité |
| vous | aviez mérité |
| ils | avaient mérité |
Futur simple
| je | mériterai |
|---|---|
| tu | mériteras |
| il | méritera |
| nous | mériterons |
| vous | mériterez |
| ils | mériteront |
Futur antérieur
| je | aurai mérité |
|---|---|
| tu | auras mérité |
| il | aura mérité |
| nous | aurons mérité |
| vous | aurez mérité |
| ils | auront mérité |
Conditionnel
Conditionnel présent
| je | mériterais |
|---|---|
| tu | mériterais |
| il | mériterait |
| nous | mériterions |
| vous | mériteriez |
| ils | mériteraient |
Conditionnel passé
| je | aurais mérité |
|---|---|
| tu | aurais mérité |
| il | aurait mérité |
| nous | aurions mérité |
| vous | auriez mérité |
| ils | auraient mérité |
Subjonctif
Subjonctif présent
| je | mérite |
|---|---|
| tu | mérites |
| il | mérite |
| nous | méritions |
| vous | méritiez |
| ils | méritent |
Subjonctif passé
| je | aie mérité |
|---|---|
| tu | aies mérité |
| il | ait mérité |
| nous | ayons mérité |
| vous | ayez mérité |
| ils | aient mérité |
Impératif
Impératif
| tu | mérite |
|---|---|
| nous | méritons |
| vous | méritez |
Indicatif
Passé simple
| je | méritai |
|---|---|
| tu | méritas |
| il | mérita |
| nous | méritâmes |
| vous | méritâtes |
| ils | méritèrent |
Passé antérieur
| je | eus mérité |
|---|---|
| tu | eus mérité |
| il | eut mérité |
| nous | eûmes mérité |
| vous | eûtes mérité |
| ils | eurent mérité |
Subjonctif
Subjonctif imparfait
| je | méritasse |
|---|---|
| tu | méritasses |
| il | méritât |
| nous | méritassions |
| vous | méritassiez |
| ils | méritassent |
Subjonctif plus-que-parfait
| je | eusse mérité |
|---|---|
| tu | eusses mérité |
| il | eût mérité |
| nous | eussions mérité |
| vous | eussiez mérité |
| ils | eussent mérité |
Look up any form of mériter
Spotted one of these in a sentence? Tap a form for its English meaning, tense and person.