French verb conjugation
déranger conjugation
to disturb, to bother
déranger means "to disturb, to bother" in English. It's a regular -er verb that takes the auxiliary avoir in compound tenses. Below are the full conjugation tables for every tense you'll need from CEFR A1 to C1.
The past participle of déranger is dérangé. In the present tense, je dérange; in the passé composé, j'ai dérangé.
- Past participle
- Present
- Passé composé
Conjugate déranger in French
Indicatif
Présent (indicative)
| je | dérange |
|---|---|
| tu | déranges |
| il | dérange |
| nous | dérangeons |
| vous | dérangez |
| ils | dérangent |
Examples in use
-
Le bruit dérange les voisins.
The noise disturbs the neighbors.
-
Elle dérange les papiers sur le bureau.
She disturbs the papers on the desk.
Passé composé
| je | ai dérangé |
|---|---|
| tu | as dérangé |
| il | a dérangé |
| nous | avons dérangé |
| vous | avez dérangé |
| ils | ont dérangé |
Imparfait
| je | dérangeais |
|---|---|
| tu | dérangeais |
| il | dérangeait |
| nous | dérangions |
| vous | dérangiez |
| ils | dérangeaient |
Plus-que-parfait
| je | avais dérangé |
|---|---|
| tu | avais dérangé |
| il | avait dérangé |
| nous | avions dérangé |
| vous | aviez dérangé |
| ils | avaient dérangé |
Futur simple
| je | dérangerai |
|---|---|
| tu | dérangeras |
| il | dérangera |
| nous | dérangerons |
| vous | dérangerez |
| ils | dérangeront |
Futur antérieur
| je | aurai dérangé |
|---|---|
| tu | auras dérangé |
| il | aura dérangé |
| nous | aurons dérangé |
| vous | aurez dérangé |
| ils | auront dérangé |
Conditionnel
Conditionnel présent
| je | dérangerais |
|---|---|
| tu | dérangerais |
| il | dérangerait |
| nous | dérangerions |
| vous | dérangeriez |
| ils | dérangeraient |
Conditionnel passé
| je | aurais dérangé |
|---|---|
| tu | aurais dérangé |
| il | aurait dérangé |
| nous | aurions dérangé |
| vous | auriez dérangé |
| ils | auraient dérangé |
Subjonctif
Subjonctif présent
| je | dérange |
|---|---|
| tu | déranges |
| il | dérange |
| nous | dérangions |
| vous | dérangiez |
| ils | dérangent |
Subjonctif passé
| je | aie dérangé |
|---|---|
| tu | aies dérangé |
| il | ait dérangé |
| nous | ayons dérangé |
| vous | ayez dérangé |
| ils | aient dérangé |
Impératif
Impératif
| tu | dérange |
|---|---|
| nous | dérangeons |
| vous | dérangez |
Indicatif
Passé simple
| je | dérangeai |
|---|---|
| tu | dérangeas |
| il | dérangea |
| nous | dérangeâmes |
| vous | dérangeâtes |
| ils | dérangèrent |
Passé antérieur
| je | eus dérangé |
|---|---|
| tu | eus dérangé |
| il | eut dérangé |
| nous | eûmes dérangé |
| vous | eûtes dérangé |
| ils | eurent dérangé |
Subjonctif
Subjonctif imparfait
| je | dérangeasse |
|---|---|
| tu | dérangeasses |
| il | dérangeât |
| nous | dérangeassions |
| vous | dérangeassiez |
| ils | dérangeassent |
Subjonctif plus-que-parfait
| je | eusse dérangé |
|---|---|
| tu | eusses dérangé |
| il | eût dérangé |
| nous | eussions dérangé |
| vous | eussiez dérangé |
| ils | eussent dérangé |
Look up any form of déranger
Spotted one of these in a sentence? Tap a form for its English meaning, tense and person.