Conjugaison des verbes français
suffire conjugaison
être en quantité assez grande, contenter
suffire signifie "être en quantité assez grande, contenter". C'est un verbe du 3e groupe irrégulier qui utilise l'auxiliaire avoir aux temps composés. Ci-dessous, tu trouveras les tableaux de conjugaison complets pour chaque temps, du niveau A1 à C1 du CECR.
Le participe passé de suffire est suffi. Au présent, je suffis ; au passé composé, j'ai suffi.
- Participe passé
- Présent
- Passé composé
Conjuguer suffire en français
Indicatif
Présent (indicative)
| je | suffis |
|---|---|
| tu | suffis |
| il | suffit |
| nous | suffisons |
| vous | suffisez |
| ils | suffisent |
Exemples d'usage
-
Un peu de sel suffit pour ce plat.
-
Deux exemples suffisent à comprendre.
Passé composé
| je | ai suffi |
|---|---|
| tu | as suffi |
| il | a suffi |
| nous | avons suffi |
| vous | avez suffi |
| ils | ont suffi |
Imparfait
| je | suffisais |
|---|---|
| tu | suffisais |
| il | suffisait |
| nous | suffisions |
| vous | suffisiez |
| ils | suffisaient |
Plus-que-parfait
| je | avais suffi |
|---|---|
| tu | avais suffi |
| il | avait suffi |
| nous | avions suffi |
| vous | aviez suffi |
| ils | avaient suffi |
Futur simple
| je | suffirai |
|---|---|
| tu | suffiras |
| il | suffira |
| nous | suffirons |
| vous | suffirez |
| ils | suffiront |
Futur antérieur
| je | aurai suffi |
|---|---|
| tu | auras suffi |
| il | aura suffi |
| nous | aurons suffi |
| vous | aurez suffi |
| ils | auront suffi |
Conditionnel
Conditionnel présent
| je | suffirais |
|---|---|
| tu | suffirais |
| il | suffirait |
| nous | suffirions |
| vous | suffiriez |
| ils | suffiraient |
Conditionnel passé
| je | aurais suffi |
|---|---|
| tu | aurais suffi |
| il | aurait suffi |
| nous | aurions suffi |
| vous | auriez suffi |
| ils | auraient suffi |
Subjonctif
Subjonctif présent
| je | suffise |
|---|---|
| tu | suffises |
| il | suffise |
| nous | suffisions |
| vous | suffisiez |
| ils | suffisent |
Subjonctif passé
| je | aie suffi |
|---|---|
| tu | aies suffi |
| il | ait suffi |
| nous | ayons suffi |
| vous | ayez suffi |
| ils | aient suffi |
Impératif
Impératif
| tu | suffis |
|---|---|
| nous | suffisons |
| vous | suffisez |
Indicatif
Passé simple
| je | suffis |
|---|---|
| tu | suffis |
| il | suffit |
| nous | suffîmes |
| vous | suffîtes |
| ils | suffirent |
Passé antérieur
| je | eus suffi |
|---|---|
| tu | eus suffi |
| il | eut suffi |
| nous | eûmes suffi |
| vous | eûtes suffi |
| ils | eurent suffi |
Subjonctif
Subjonctif imparfait
| je | suffisse |
|---|---|
| tu | suffisses |
| il | suffît |
| nous | suffissions |
| vous | suffissiez |
| ils | suffissent |
Subjonctif plus-que-parfait
| je | eusse suffi |
|---|---|
| tu | eusses suffi |
| il | eût suffi |
| nous | eussions suffi |
| vous | eussiez suffi |
| ils | eussent suffi |
Cherche n'importe quelle forme de suffire
Tu as repéré l'une de ces formes dans une phrase ? Touche-la pour voir son sens, son temps et sa personne.